خیانت به اعتماد یک احتمال عقلانی است

یکی از معیارهای مهم برای اعتماد آن است که اعتمادکننده، سطحی از خطر و آسیب‌پذیری را در اعتماد بپذیرد. به این ترتیب، او خطرِ اعتماد‌کردن را پذیرفته است و وقتی به او خیانت شود، دیگر ناامید نمی‌شود.

اعتماد با احتمالِ خیانت همراه است ولی نااُمید‌کننده نیست

اگر کسی به دلیل اعتمادی که به دیگری داشته است ناامید شد، نشان می‌دهد که او اعتماد نکرده است بلکه به آن فرد تکیه کرده است. وقتی ما به کسی تکیه می‌کنیم از او انتظار داریم کاری را برای ما انجام دهد، مثلاً انتظار ما از آن دوست، این بوده است که راز ما را برملا نکند و هیچ احتمال نداده‌ایم که او ممکن است خیانت کند.

ما می‌توانیم به اشیای بی‌جان هم تکیه کنیم مانند زنگ ساعت اما زمانی‌که آنها بشکنند یا خراب شوند، نمی‌توان گفت که آنها خیانت کرده‌اند اگرچه ممکن است ما را نااُمید کنند.

مسئله آن است که در بیشتر موارد، مردم یادشان می‌رود که از نظر منطق عقلانی، یکی از شروط اصلی اعتماد، درنظر گرفتن احتمال خیانت است که به آن « احتمال خطر‌پذیری یا ریسک در اعتماد » گفته می‌شود. بنابراین در مورد مردمانی که بر یکدیگر تکیه می‌کنند ولی احتمال خیانت را در نظر نمی‌گیرند، نمی‌توانیم بگوییم که به هم اعتماد کرده‌اند زیرا اگر احتمال خیانت را می‌دادند، خطر خیانت و افشای راز خود را از ابتدا در نظر می‌گرفتند و به این ترتیب شاید همۀ راز خود را نمی‌گفتند و یا هربار بخشی از آن را بیان می‌کردند تا آنکه موردِاعتماد بودنِ آن فرد برای آنها اثبات شود.

یکی از معیارهای مهم برای اعتماد آن است که اعتمادکننده، سطحی از خطر و آسیب‌پذیری را در اعتماد بپذیرد. به این ترتیب، او خطرِ اعتماد‌کردن را پذیرفته است و وقتی به او خیانت شود، دیگر ناامید نمی‌شود.

حال فرض کنید که شخص احتمال خیانت را در نظر گرفت و خطر‌پذیری آن را هم پذیرفت، آنگاه شروع کند به نظارت و ایجاد کنترل و اِعمال محدودیت‌های خاص بر رفتار فرد موردِاعتماد تا میزان خطر اعتماد را کاهش دهد. مثلاً به تلفنهای او گوش دهد یا از دوربین‌های مدار بسته استفاده کند، همانند افراد دچار «هذیان خیانت» که روشهای سختگیرانه و کنترل‌کنندۀ شدیدی را برای رفت و آمد اطرافیان خود وضع می‌کنند.

البته شاید کنترل و ایجاد محدودیت موجب ‌شود که احتمال خیانت کاهش یابد اما در این صورت، اعتماد معنای خود را از دست داده و به جای آن، بی‌اعتمادی شکل گرفته است زیرا زمانی می‌توان از اعتماد حرف زد که بدون کنترل و ایجاد محدودیت، فرد موردِاعتماد انتظارِ اعتماد‌کننده را برآورده کند.

فرد موردِاعتماد هم، زمانی می‌تواند قابلِ‌اعتماد بودن خود را به ما ثابت کند که با وجود داشتن شرایط و موقعیتی برای خیانت و حتی داشتنِ منافعی خاص به اعتمادی که به او شده است، خیانت نکند.

منبع:

هیجان رفتار و تن گفتار تألیف محمود امیری نیا

[۱] Annette Baier

برای آزمون  و پرسشنامه هوش هیجانی و تست هوش هیجانی دیگر آزمون های هوش هیجانی کلیک نمایید: 

پرسشنامه و تست  هوش هیجانی  تنظیم هیجان های خود 

پرسشنامه و تست هوش هیجانی  تنظیم هیجان های دیگران

پرسشنامه  و تست   هوش هیجانی درک عواقب هیجان های خود

پرسشنامه   و تست هوش هیجانی درک عواقب هیجان های دیگران 

پرسشنامه  آزمون هوش هیجانی  سنجش موفقیت

آزمون هوش هیجانی  تستسنجش پرخاشگری

پرسشنامه  هوش هیجانی  سنجش میزان جربزه و جرات ورزی

پرسشنامه هوش هیجانی – آزمون خوش بینی و بدبینی 

پرسشنامه هوش هیجانی به همراه دانلود مقاله هوش هیجانی و آزمون هوش هیجانی بار-ان 

با خرید پکیج کتاب هوش هیجانی به صورت آنلاین ، در پنج طرح طلا سکه و کتاب شرکت نمایید: www.mahmoodamirinia.ir

نویسنده: سایت آموزش هوش هیجانی EQ Learning

Mahmood Amirinia . مدرس و مولف مستقل هوش هیجانی . Instructor and Freelance researcher on Emotional Intelligence